چهارشنبه ۲۲ آذر ۱۳۹۶
  • :
  • :

پایان نامه تاریخچه فلسطین

فلسطین قلب میهن عربی واسطه العقد قبله انظار آن است. فلسطین گهواره ادیان توحیدی بزرگ تاریخ ملتقای تمدنهاست سرزمینی پربرکت و زیبا که از لحاظ سوق الجیشی، سیاحتی و دینی یکی از مهمترین نقاط زمین است.

مشاوره پایان نامه مدیریت

مشاوره پایان نامه مدیریت,مشاوره پایان نامه مدیریت,مشاوره پایان نامه مدیریت

مساحت فلسطین در حدود ۲۷۰۰۹ کیلومتر مربع است. مستطیل شکل است و از شمال تا جنوب در حدود ۴۳۰ کیلومتر طول دارد. عرض آن حاوی بین ۵۱ ۷۰ کیلومتر در وسط بین ۷۲ و ۹۵ کیلومتر است. عرض فلسطین در جنوب بیشتر است به حدود ۱۱۷ کیلومتر می رسد.
فلسطین سابقه تاریخی ۱۰ هزار ساله دارد. قدمت شهر اریحا به ۷ هزار سال قبل می رسد. اولین ساکنان فلسطین کنعانیان (فلسطینی ها) بودند که از سه هزار سال قبل از میلاد به این سرزمین آمند.
در سال ۱۲۰۰ قبل از میلاد قبایل عبری (یهودی) از کلده از شرق به سرزمین کنعان در نتیجه به شهر اریحا حمله کردند.
تا ۲۰۰ سال عبری ها حکومتی نداشتند با فلسطینی ها در جدال بودند تا در ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد داود پیامبر اولین حکومت عبری (یهودی) را در فلسطین بنا نهاد. بتدریج فلسطینی ها و اسرائیلیها با یکدیگر خو گرفتند ترکیب شدند. حکومت داود پیامبر فقط ۸۰ سال بود.
مهاجرت یهودیان – طرح صهیونیستی
فلسطین بخشی از امنیت امپرتوری عثمانی شد که گاه تابع حاکم بیروت احیانا تحت ولایت صیدا یا دمشق در می آمد، عکـس آن نیز اتفاق می افتاد و گاه حاکم عثمانی در حیفا و یا عکا و یا قدس، بیروت یا صیدا و … را اداره می نمود.
با تدوین قانون مهم عثمانی در سال ۱۸۷۶ م گزینش ات پارلمانی برگزار شد نمایندگانی از ولایات تابعه عربی از عبارت فلسطینیان قدس به جمع نمایندگان پیوستند.
کما اینکه جمعی از شخصیت های عرب من عبارت فلسطینی ها در پست های عالی رتبه لشکری کشوری گمارده شدند.
اشغالگـران یهود کم کم زمینهای فئودالها و زمینداران بزرگ لبنانی و سوری را خریداری و کشاورزان فلسطینی را از این زمین ها، بیرون راندند.
در سال ۱۸۸۶ م اولین درگیری روی داد و کشاورزان رانده شده از دو روستای الخضیره و ملبس (بتاح تکفا) این دو مستعمره را مورد حمله قرار دادند.
این حوادث دولت عثمانی را بر آن داشت تا در (سال ۱۸۸۷ م) مهاجرت صهیونیستها به فلسطین را منوط به شرایط خاصی نماید .
در سال ۱۸۹۲ م حمله به مستعمره های یهودی با همان دلایل قبلی دوباره تکرار گشت بخشنامـه های جدید ی از طرف دولت عثمانی با هدف محدود کردن مهاجرت یهودیان صادر گردید، لیکن عثمانی ها زیر فشار اروپا ناگزیر از لغو آن شدند.
فلسطینی های قدس، یافا، نابلس، عکا و غزه که توانسته بوند طی سالهای ۱۹۰۸ و ۱۹۱۲ م به پارلمان عثمانی راه پیدا کنند، موضوع اولین کنگره صهیونیستی (سال ۱۸۹۷ م) در بال سویس برنامـه ریزی یهودیان برای ایجاد کشوری قومی در فلسطین را در دربار بیان و به بحث و تحلیل آن بپردازند خوب شدند عثمانی ها را متقاعد سازند که مهاجرت یهود به فلسطین را ممنوع کرده و تسلیم فشارهای اروپایی نشوند.
این عده همچنین علیه رشوه خواری تعدادی از استاندارانی که به یهودیان جهت مهاجرت به فلسطین و تملک زمین های فروشی توسط برخي از سرمایه داران سوری لبنانی عمدتاً مسیحی (آل سرسق، توینی، کساب، خوری مطران و …) کمک می کردند، شکوائیه ای را بیان ساختند.
در سال ۱۸۹۷ م کمیته ای به ریاست محمد طاهر الحسینی مفتی قدس با هدف ارزیابی نقد دقیق راه کارها و روش های صهیونیستها جهت دستیابی به زمینها تشکیل گردید.
از طرف دیگر سلطان عبدالحمید دوم در واکنش به برگزاری اولین کنگره صهیونیستی، هیأتی از کارکنان دربار خود را گسیل داشت تا شخصا بر استان قدس اشراف نظارت داشته باشد. مطبوعات فلسطینی عربی مانند روزنامـه مصری المنار و … فعال شده و نسبت به نتایج و پیامدهای طرح شوم صهیونیستی جهت استیلا بر فلسطین (بلافاصله بعد از اجلاس بال) هشدار دادند.
یوسف ضیاء الخالدی شهردار نماینده شهر قدس در پارلمان عثمانی در سال ۱۸۹۹ م با ارسال پیامی به تسادوق کاهن رئیس خاخامهای فرانسه خواستار آن شد تا فلسطین را برای مردمانش باقی بگذارند. در قسمت ی از این پیام آمده بود:
شما را به خدا، فلسطین را به حال خود واگذارید.
خاخام کاهن نیز هرتسل را در جریان این نامـه قرار می دهد هرتسل نیز بنوبه در پیامی جهت خالدی چنین عنوان می نماید : چنانچه مردم فلسطین راضی به پذیرش صهیونیستها نیستند، ما جای دیگری را جستجو خواهیم کرد بالاخره این محل را خواهیم یافت.
همزمان با شکل گیری و قوام مطبوعات فلسطینی، روزنامـه های فلسطینی در رأس آنها روزنامـه کرمل که در حیفا منتشر می شد، مبادرت به روشنگری و برملاسازی خطر صهیونیسم کردند.
نجیب عازوری نیز با انتشار کتاب بیداری امت عربی خود در سال ۱۹۰۵ م نسبت به عواق طرحهای سیاسی صهیونسیتها در فلسطین هشدار داد.
کنگره استعماری ۱۹۰۷ م
در سال ۱۹۰۷ م کنگره ای استعماری با مشارکت جمعی از اندیشمندان کشورهای استعماری در بریتانیا برگزار گردید. ماحصل این کنگره گزارشی بود که به نقل از (کامبل باترمن) مشهور گشت. محورهای مورد بحث در این کنگره جمله بودند از:
تحلیل خطرهایی که آینده استعمار را تهدید می نماید .
تدوین طرحهای ضامن دفع این خطرها.
تضمین تداوم استعماری مالکیت مستعمره ها.
همين طور از عبارت توصیه ها و مصوبات این کنگره:
۱- لزوم تجزیه کشورهای حوزه دریای مدیترانه ایجاد فتنه خصومت بین ملل آنها.
۲- لزوم ایجاد حایل بشری بیگانه در بهتریـن منطقه، که بتواند بین عربهای مشرق عربهای مغرب جدایی بیندازد این محل فلسطین است.
در مورخه ۱۶ مارس ۱۹۰۸ م فلسطینی ها در منطقه ساحلی یافا با مهاجران صهیونیست که از راه دریا وارد فلسطین شده بودند، درگیر و طی آن تعدادی از فلسطینی ها یهودیان کشته و مجروح شدند. درگیریها طی ماههای فوری ه آوریل سال ۱۹۰۹ م بین کشاورزان فلسطینی صهیونیستها از سر گرفته شد این بار درگیریها در نزدیکی شهر الناصره روی داد.
مطبوعات و علمای اعلام اسلامی و مسیحی و خطیبان مساجد ضمن روشنگری و بیان طرحهای شوم صهیونیستی در فلسطین، از یک سو حکومت عثمانی را به مواجهه با آن فراخوانده و از طرف دیگر مردم را به مخالفت و پایداری تمام جانبه با طرحهای صهیونیستی دعوت کردند. در همین رابطه نجیب نصار روزنامـه نگار فلسطینی کتابی تحت عنوان صهیونیسم … تاریخچه، اهداف تهدیدها انتشار ساخت.
در سال ۱۹۱۱ م روزنامـه ای با نام فلسطین منتشر گشت. این روزنامـه طی فراخوانی از خوانندگان خود می خواهد، نسبت به پیامدهای استعمار صهیونیستی هوشیار باشند.
در همین حال فلسطینی های عضو پارلمان عثمانی به منظور تحت فشار قرار دادن دولت اتحاد و ترقی که حکومت سلطان عبدالحمید دوم را سرنگون کرده با یهودیان همکاری می کرد، دست به تلاش زده و از آن خواستند، تسلیم فشارهای اروپایی نشده تصمیماتی در مواجهه با مهاجرت جمعی صهیونیستها اتخاذ نماید مانع از اسیتلای صهیونیستها بر اراضی فلسطین شود.
یک روزنامـه نگار فلسطینی طی مقاله ای در روزنامـه فلسطین به تجزیه و تحلیل توطئه صهیونیستها پرداخته می نویسد:
صهیونیستها، کشور ما را روستا به روستا شهر به شهر اشغال خواهند کرد و فردا همه قدس و همه فلسطین از دست خواهد رفت.
اسعاف النشاشیبی در سال ۱۹۱۱ م کتابی را با عنوان جادوگر و یهودی به رشته تحریر درآورد.
زیاد دیده شده الارناووط هم کتابی بنام یک دختر صهیون را نگاشت محمد روحی الخالدی در همین سال دست نوشته ای از کتاب تاریخ صهیونیسم را بر جای گذاشت. نامبرده در این نسخه خطی خاطر نشان کرده که هدف صهیونیسم همانا برپائی دولت یهودی در فلسطین است. وی در عین حال صهیونیسم را از یهودیت متمایز کرده و نسبت به خطرات و تهدیدهای شهرک نشینها در فلسطین هشدار داده است.
سرانجام، صهیونیستها با همکاری مسافرت ای اروپائی و امریکائیها دولت اتحاد ترقی را وادار ساختند، روزنامـه های الکرمل (در سال ۱۹۰۹ م) و فلسطین (در سال ۱۹۱۳ م) را که در امر اطلاع رسانی و آبرخي بخشی به مردم در عرصه های گوناگون تفهیم وظایف ملی، میهنی و اسلامی و نیز فاش ساختن توطئه صهیونیستها صلیبی ها تأثیر بسزایی داشتند، تعطیل نماید .
ناگفته نماند که مطبوعات عربی نظیر روزنامـه المنار، المقتبس، المقطم الاهرام در مصر و دیگر کشورهای عربی تاثیر مهمی در برانگیختن ملل عرب بر ضد طرحهای شوم صهیونیستی داشتند.
در این برهه همين طور جمعیتها سازمانهای ضد صهیونیستی مانند جمعیت مبارزه با صهیونیسم که در اوت ۱۹۱۳ م به مرکزیت نابلس تاسیس دارای شعب بسياري در شهرهای فلسطین شد.
این جمعیت مردم را به تظاهرت فرا میخواند تلگرامهای اعتراض امیزی به مکامل گوناگون ارسال می داشت.
جنگ جهان ی اول
با شروع جنگ جهان ی اول در سال ۱۹۱۴ م صهیونیستها بیش از چهل شهرک یهودی در مساحتی قریب به ۴۰۰ هزار دونم (هر دو نم ۱۰۰۰ متر مربع است) در بهتریـن زمینهای فلسطین یعنی مناطق الجلیل، دشت مرج بن عامر دشت ساحلی احداث کرده بودند. بدین ترتیب یهودیان دیگر آن اقلیت دینی ساکن فلسطین در قبل از طرح اشغالگرانه – تجاوزگرانه صهیونیستی نبودند و جو شرایط علیه آنها ملتهب و خصمانه شده بود.
با پیدایش جنگ، شهرک نشینان یهودی در کنار انگلیس ها فرانسوی ها علیه دولت عثمانی فرانسوی ها علیه دولت عثمانی آلمان صف آرایی کردند این در حالی بود که فلسطینی ها به دو دسته موافق و مخالف عثمانیها تقسیم شده بودند و بسياري از جوانان فلسطینی با انگیزه های اعتقادی – اسلامی و به اشکال مختلف چه به عنوان قوت وظیفه و چه داوطلب در کنار ترکیه وارد جنگ شدند و جمع دیگری هم مجذوب طرح انقلاب بزرگ عربی به فرمانبردار ی شریف حسین فرزندش امیر فیصل شدند با این امید که از عثمانی ها رهایی یافته کشور خود را آزاد کنند، اما آنها فریب وعده های انگلیس به شریف حسین را میل کردن د. شایان ذکر است که جمع کثیری از مسیحیان فلسطینی و سوری نیز با گرایش طایفه ای ناسیونالیستی در این طرح کمپانی جستند.
ضمن آنکه عملکرد «جمال پاشا» آن فرمانده ترک شهره به جلادی، سفاکی علت اعدام دهها انقلابی عرب فلسطینی از یکسو گرسنگی شرایط دشوار اقتصادی که فلسطینی ها سوری ها در زمان جنگ با آن دست به گریبان بودند، تأثیر وسیع عمیقی بر فضای خصمانه روبه افزایش ضد ترک و پیوستن به انقلاب بزرگ عربی برجای گذاشت. در همین صهیونیستها از اموال هنگفت سازمانها و مراکز بین المللی یهودی کمکهای بی دریغ ثروتمندان یهودی چون روچیلد و غیره به ویژه کمکهای اهدایی امریکایی بهره می بردند.
افزون این صهیونیستها به همراه انگلیس ها، فرانسوی ها و امریکائی ها جهت صدور بیانیه بالفور و بردن فلسطین کشورهای عربی (در خاتمه جنگ) به زیر یوغ (بریتانیا فرانسه) به دسیسه چینی توطئه پرداختند.
سران عرب هم فریب وعده ها و نیرنگ انگلیس را میل کردن د، گرچه اهداف موافقت نامـه سایکس – پیکو مبنی بر تقسیم کشورهای عربی بین بریتانیا فرانسه و بیانیه بالفور برملا شده بود اما با این وجود بریتانیا توطئه را منکر شده و به فریب نیرنگ ادامه داد.
قیمومیت انگلیس بر فلسطین
فلسطین به عنوان بخش جدا شده از امپراطوری عثمانی در زمره کشورهایی بود که استقلال آنها (بعد از جنگ جهان ی اول در مقررات جامعه ملل) موکول به نظارت دولت قیم در اداره آن موقتا شناخته شد. این قیمومیت از طرف شورای عالی متفقین در «سان رمو» در سال ۱۹۲۰ به بریتانیا تفویض شدند. خطوط کلی متن قیمومیت نامـه در ۲۲ ژوئیه ۱۹۲۲ به تصویب جامعه رسید و در ۲۹ سال ۱۹۲۳ وارد وهله اجرا شد.
حکم قیمومیت دو هدف داشت اول اجرای ماده ۲۲ میثاق جامعه ملل هدف دوم اجرای اعلامیه بالفور ایجاد تسهیلات برای مهاجرت یهودیان.
کشورهایی قیم مسئولیت های خاصی بر عهده داشتند و وضعیت قیمومیت، وضعیت موقیتی بود. دیوان داوری بین المللی بعدها در این باره گفت که هدف نهایی، اعطایی حق تعیین سرنوشت استقلال به مردمی بود که درگیر این قضایا بودند. در تعیین سرنوشت سرزمین های تحت قیمومیت آنها قرار بود که خواسته های مردم آن سرزمین ها به عنوان علت اصلی در نظر گرفته شود.
در سال ۱۹۲۲ جامعه ملل بنا به درخواست انگلستان به آن کشور در اداره فلسطین قیمومیت داد و قرارداد قیمومیت فلسطین بین جامعه ملل و انگلستان به امضا رسید. این حکم حاوی اعلامیه بالفور بود دقیقا به همان ترتیب بوسیله هیئت وزیران انگلستان در ۱۹۱۷ تصویب شد. در انگلستان اعتراضاتی علیه صدور این حکم به وقوع پیوست مبنی بر اینکه شناسایی اعلامیه بالفور به مثابه سیاست حاکم در فلسطین، حق تعیین سرنوشت مردم فلسطین را از بین خواهد برد. تعدادی از اعضای مجلس اعیان انگلستان توصیه کردند انگلستان این حکم را نپذیرد زیرا بنا به گفته آنها قیمومیت فلسطین اعلامیه بالفور را حاوی می شد این توصیه به رأی گذاشته شد با ۶۰ رأی موافق در مقابل ۳۹ رأی مخالف به تصویب رسید.
جنبش اعراب سرکوب انگلیس
در سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ عربهای فلسطین به دنبال اعتصابی زیاد بی ثمر که به شکست انجامید نادیده گرفته شد، برای برپانمودن طغیان ملی تلاش کردند. دیوید بن گوریون که در واقع گرایی او تردیدی نیست، به ماهیت این تلاش پی برده در بحث داخلی چنین گفته است: «ما ضمن بحثهای سیاسی خارجی مخالفتهای عربها را ناچیز جلوه می دهیم. ولی خودمان، نمی بایست واقعیت را نادیده بگیریم. از لحاظ سیاسی ما متجاوز هستیم آنها از دفاع می کنند. مملکت مال آنهاست زیرا در آنجا زندگی می کنند، در حالیکه ما می خواهیم به اینجا وارد و بعد مستقر شویم.» و از دیدگاه ایشان می خواهیم هنوز وارد نشده کشور آنها را از چنگشان در آوریم. «طغیان آنها» پایداری فعالانه فلسطینی هاست در مساوی چیزی که به نظر خودشان غصب سرزمین اصلی آنان بوسیله یهودیان تلقی می شود. در ورای خرابکاری های نهضتی وجود دارد که هر چند ابتدایی است، ولی از آرمان گرایی فداکاری بی بهره نیست.
وقت ی انگلیسی ها به سبب موافقت نامـه ۱۹۳۸ مونیخ اجازه پیدا کردن د تا قوت نظامی کافی به منطقه اعزام دارند، طغیان مزبور را با بیرحمی زیاد در شکستند. در سالهای بعد جمعیت بومی عرب اندیشه ای را که در غرب پذیرفته شده بود مردود دانسته گفتند که ایشان اخلاقا تعهدی ندارند تا به جبران جنایاتی که اروپایی ها در حق یهودیان مرتکب شده اند، موطن را قربانی کنند. احتمالا متحیر بودند که به چه دلیل نبایستی واکنش مناسبتر تخلیه جمعیت باواریا و تبدیل آنجا به یک کشور یهودی باشد؟ یا با تذکر به مواعظه حق طلبانه و اخلاقی امریکا جهت چه این پروگرام در ماساچوست یا نیویورک به وهله اجرا در نیاید.
کمیته فلسطین طرح تقسیم
وقتی که انگلستان در دوم آوریل ۱۹۴۷ از سازمان ملل متحد خواهان راه حلی جهت مسئله فلسطین شد، ۵ کشور عربی از مجمع عمومی خواستند تا مسئله فلسطین را در چارچوب خاتمه قیمومیت بر فلسطین با اعلام استقلال آن حل نماید ولی مجمع عمومی موافقت نکرد به درخواست فلسطین مبنی بر تشکیل کمیته جهت فلسطین جواب مثبت داد. به این ترتیب مجمع عمومی در اولین نشست ویژه که در تاریخ ۲۸ آوریل ۱۹۴۷ تشکیل داد کمیته ویژه برای فلسطین (unscop) را تأسیس نمود.
کمیته ویژه در ۳۱ اگوست ۱۹۴۷ با توافق اعضایش بر سر مسئله خاتمه قیمومیت اصول استقلال فلسطین و نقش سازمان ملل در آن به توافق دست پیدا کردن د ولی این اجماع نظر نهایی بر سر مسأله فلسطین نبود. در سپتامبر ۱۹۴۷ کمیته ویژه، گزارش خود را به مجمع عمومی تگذشته کرد کمیته به این نتیجه رسیده بود که حق تعیین سرنوشت اعراب فلسطین با گنجانیدن اعلامیه بالفور در حکم قیمومیت اعراب فلسطین در جامعه ملل، نقض شده است. کمیته پس بیان کرد که اصل تعیین سرنوشت که بعد از جنگ جهان ی اول در سطح بین المللی به رسمیت شناخته شده بود درمورد دیگر سرزمین های عرب به اجرا در آمده بود. اما در فلسطین به قصد تولید و ساخت امکانات برای ایجاد یک وطن ملی یهود به کار گرفته شده است. کمیته مخصوص فلسطین اظهار نظر کرد که وطن ملی یهود حکم منحصر به خود برای فلسطین با اصل تعیین سرنوشت در تضاد هستند .
نهایتا سه عنصر کمیته حاوی هند، عراق و یوگسلاوی توصیه کردند که کشور فدرال با اجزای یهود عرب تشکیل شود و اورشلیم به عنوان پایتخت این فدرالیسم، این طرح به طرح اقلیت شهرت یافت، در مقابل اکثریت اعضای کمیته حاوی کانادا، چکسلواکی، گواتمالا، هلند، پرو، سوئد و اروگوئه پیشنهاد کردند که فلسطین به دو کشور مستقل عرب و یهود با اتحاد اقتصادی تقسیم شود فقط عضو باقی منده کمیته به مفهوم استرالیا به هیچکدام از طرحها رای مثبت نداد و مهمتر آنکه هیچ از اعضا از توصیه تشکیل کشور واحد در فلسطین که راه حل ترجیحی کمیته عالی عرب بود پشتیبانی نکرد.
با اعلام این خبر و قبل از رأی گیری در مجمع عمومی اعراب اعتراض نمودند و توصیه تقسیم فلسطین را بخاطر اینکه به حقوق آنها لطمه می زند و مخالف قانون عدالت اصول و دمکراسی بود، رد کردند.
در مقابل صهیونیست ها تمام قوت خود را برای اینکه رای سازمان ملل را به نفع تقسیم فلسطین حائز اکثریت شود به کار بردند.
قطعنامـه ۱۸۱ مجمع عمومی
قطعنامـه ۱۸۱ مجمع عمومی یکی از مهمترین قطعنامـه های سازمان ملل متحد در مورد فلسطین و احتمالا حتی بتوان گفت که به تعبیری مهمترین قطعنامـه در این مساله است چرا که اسرائیل از طریق قطعنامـه خود اولین کشوری بود که از سازمان ملل متولد شد. قطعنامـه ۱۸۱ مهمترین دستاویز اسرائیل جهت توجیه مشروعیت خود است. این قطعنامـه تمام کار های در قالب سازمان ملل و حتی غیر آن را جهت موضوع فلسطین در طول سالهای بعد تحت شعاع خود قرار داد و اصولا آینده فلسطین را ترس و نگرانی یم نمود.
مفاد قطعنامـه ۱۸۱ نسبتا همان طرح اکثریت است که قبلا درباره آن حرف شد فقط باید اضافه کرد که ضمن قطعنامـه مجمع از شورای امنیت می خواهد که تمام اقدامات ضروری جهت حسن اجرایی این قطعنامـه را فراهم سازد.
همين طور در قطعنامـه آمده است که قیمومیت فلسطین حداکثر تا اول اوت ۱۹۴۸ خاتمه یابد تاسیس حکومت مستقل عربی یهودی رژیم ویژه بین المللی شهر بیت المقدس دو ماه بعد از تخلیه کامل نیروهای مسلح دولت قیم حداکثر تا اول اکتبر ۱۹۴۸ تشکیل خواهد شد در همین راستا کمیسیون منتخب سازمان ملل، بعد از مشورت با احزاب دموکراتیک وبقیه سازمانهای عمومی دولت عرب و یهود، در اسرع شورای م حکومت را در هر از دو کشور انتخاب مستقر خواهد کرد کار های این دو شورا در تحت رهبر ی کلی این کمیسیون خواهد بود. همچنین مطالبی درمورد مکانهای مقدس و محلهای مذهبی و حقوق مذهبی اقلیتها تابعیت و قراردادهای بین المللی و تعهدات مالی و همين طور وحدت اقتصادی حق رد شدن گفته شده است. همچنین فصلی هم درمورد چگونگی وضعیت شهر بیت المقدس تحت یک رژیم بین المللی بوسیله سازمان ملل آمده است.
پس بر اساس قطعنامـه ۱۸۱ یهودیان که قبلا ۶ درصد سرزمین های فلسطین را در اختیار داشتند حدود ۳۰ درصد جمعیت را تشکیل می دادند و اکثریت آنها نیز از مهاجرین زمان قیمومیت بودند. اکنون ۵۶ درصد سرزمین های فلسطین را مالک شده بوند. یک روز بعد از صدرو قطعنامـه به مفهوم در تاریخ ۳۰ نوامبر ۴۷ کمیته عالی عرب قطعنامـه ۱۸۱ را رد کرد.
نهایتا قطعنامـه ۱۸۱ بدلیل اشکالات و بی عدالتی های موجود در آن که با تلاش امریکا در مجمع عمومی به زحمت رای اکثریت را بدست آورد نتوانست کوچکترین تاثیر مثبتی جهت منازعه اعراب اسرائیل داشته باشد احتمال دارد تنها تاثیر آن مشروعیت بخشیدن به خواسته های یهودیان بود. لذا بحران شعله ورتر شد.




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خرید vps خرید vps ارزان خرید سرور مجازی خرید سرور مجازی ارزان خرید وی پی اس خرید وی پی اس ارزان خرید فیلترشکن خرید vpn خرید vpn ارزان خرید vpn خرید vpn
سوپروب close
خرید بک لینک